عالیه این شعر. معرکه است.  رحمت بر سعدی
این جا بشنوید. این را هم گوش بدهید. خوب است

پیغمبر خیلی مرد بود. خیلی مرد هست. بزرگترین مرد همیشه. یا پیغمبر
همون یک آیه ی "وعلمک ما لم تکن تعلم، و کان فضل الله علیک عظیما" رو ببین و حال کن.
تا ابد حال کن. 
"ما لم تکن تعلم"...
"فضل الله علیک... عظیما"
چه مدحی بالاتر از این؟
و چه مقام ژرف تر؟
ما کجاییم در این بحر... تو کجایی؟
"و کان فضل الله علیک عظیما"

یا پیغمبر خدا. یا رحمة للعالمین... یا امام...

------------------------
پ.ن.: این نوشته تا حد زیادی تکراریه. چه کنم که برای من پیغمبر توی این آیه و این شعر خیلی وضوح داره.

ای عاشقان خسته جان یار آمده یار آمده
از خلوت آن جان جهان، اینک به بازار آمده

آن طلعت زیبنده را، آن عارض رخشنده را
آن اختر تابنده را، هنگام دیدار آمده

ساقی بزم کبریا، بودند یک دور انبیا
ساقی کوثر حالیا با جام سرشار آمده

قد افلحش ذکر زبان، گوئی که آن قدسی بیان
از داستان عاشقان، اینجا بگفتار آمده

تا حق‌پرستان برملا گیرند یزدان را لقا
ز اطلاق و غیب و اختفا، در قید اظهار آمده

در دور گیتی از وفا، در هر زمان در هر کجا
بر انبیا و اولیا، یار و مددکار آمده

حق خواسته جل علا اثبات خود را بر ملا
با ذوالفقاری شکل لا، بر نفی کفار آمده

سازد صغیر از جان رقم، اوصاف او را دم به دم
کز لطف آن بحر کرم، طبعش گهربار آمده

ای صبحگاه جاودان، وی ملک جان را پادشا - ای در رخ نورانیت پنهان شده شمس الضحی

ای تختگاه تو حرم،  وی خاک پایت ملک جم - مبهوت تو لوح و قلم رنگت نگار نقش ها

چون مست عشقت عقل شد، هستی از او پر نقل شد - آمد که رمزی بشنود افتاد مجنون از لقا

چون دم زد عیسا زنده شد، موسا به طور افکنده شد - بشکست ابراهیم وار آن آزر و اصنام را

بنواخت جان را بوی او، آن مشک افشان موی او - وان حیلت ابروی او می خواند سوی ما بیا

کفر فلک اسلام شد، آغاز در انجام شد - آن توسن این سان ران شد از نور روی مصطفا

شمع طرب پروانه شد لیلی به مجنون خانه شد - چون روی بنمود آن نگار، پر شد از او آیینه ها

از بحر حسنش شبنمی افتاد چون بر آدمی - دل شد نهاد خرمی، بیگانه آمد آشنا

از پرتوش شد آفتاب از خلق و عالم در حجاب - تا چهره بگشود آن صنم ویرانه شد بت خانه ها

در این خمار مردگی پیش آر جام زندگی - با مفلسان درگهت خوش باش و خندان ساقیا

------------------------------------------------------------------------
از خودم. بدان امید...

----------------------------------------------
خیلی عالیه. سعدی خوب حقش رو ادا کرده.
پیش تر ها شنیده بودم که این را خونده بودند. خوشم می اومد . اینجا
اصولن ما خیلی ستم کاریم در حق پیغمبر.
اخوی! پیامبر نفر اول است. نفر اول همیشه. نفر اول همه چیز. گویا توجه نداری. کجای کاری؟
همون یک آیه ی "وعلمک ما لم تکن تعلم، و کان فضل الله علیک عظیما" رو ببین و برو.
چه مدحی بالاتر از این؟
و چه مقامی ژرف تر؟
ما کجاییم در این بحر... تو کجایی؟
"و کان فضل الله علیک عظیما"

یا پیغمبر خدا دست ما رو بگیر. محکم. که هیچ جوری نتونیم جداش کنیم

یا کریم!

پیام­بر رحمت است. رحمت که می­رود نقمت است. نکبت است. لعنت است.

اربعين از آن روز هاست. از آن روز هاي فربه. از آن روز هاي پر راز

نه گمان كني كه من مي دانم. نه. راز هايي است بسي

اربعين يعني روز زيارت. اين كه زيارت اربعين يكي از آن پنج نشانه است.

و روز چهل ام. چهل اصولن از آن گزاره هاي اسطوره ايست. عدد نيست ها. گزاره است.

گفت كسي كه در اربعين موفق به زيارت شود عاقبت بد نخواهد داشت

شبكه ي سه داشت مستندي نشان مي داد از اين هايي كه پياده مي آيند كربلا. عاشقند ها. اعني فارق اند از غير محبوب. نمي دانم چند روز در راهند ولي مي دانم كه فقط به قدر اين كه يك بار در حرم مي روند و در مي آيند.

ما كجاييم در اين بحر ...

يك شعري دارد ابوالعلاء معرّي - همان ابوالعلاي معروف - خيلي لطيف. مي گويد كه

دو نشانه است بر چهره ي روزگار از دو شهيد - علي و فرزندش -

سرخي ابتداي شب - شفق - و سرخي انتهاي شب - فجر -

و تا حشر اين چنين خواهد بود تا آن كه از خداي دادخواهي كنند

قصيده ي دعبل را بايد خواند. مي شود هزار سال خواند و گريست. زار گريست.

مدرسه هاي آيات از تلاوت قرآن خالي شده است و خانه ي وحي ويرانه

-----------------------------------------

پ.ن. عاشق زينب زينب سليم موذن زاده ام. خصوص آن صيحه اي كه گاه گاه صدايش مي آيد.

پ.ن.2: شعر ابوالعلاء را اينجا بخوانيد

پ.ن.3: قصيده ي دعبل را هم اين جا

پ.ن.4: نيت كردم سال ديگه اربعين كربلا

من اخلص لله عمله اربعین صباحا٬ جرت ینابیع الحکمة من قلبه علی لسانه

------------------

پ.ن. از فردا تا آخر سال ۸۷ دقیقن ۴۰ روز مانده. دیگر تو دانی

«ای ابوعمار شرف قدس اجازه نخواهد داد كه به دست غير مومنين آزاد شود»

الامام الغائب^*

سید موسی صدر

---------------------------------------------------

پ.ن.:این را بخوانید غزه و غیر مومنین

پ.ن.۲: این را هم در مورد امام بخوانید "موسی مسیح"

پ.ن.*: فغاب عنهم زمانا حتی قیل: مات او هلک، بای واد سلک؟

مسیح را مسیحیان نکشتند

چگومه است که مسلمانان بهترین خویش می کشند؟

پیش از تو هیچ گاه ندیدم که آفتاب

                                               سر بر سریر خاک بساید به پیش ماه

                         آه!

۱)   قال علی علیه السلام :  انا امیرالمومنین و یعسوب المتقین و آیة السابقین و لسان الناطقین ....

۲) ... قَالُواْ يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي هَـذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا وَ نَمیرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ....

۲»۲) گفتند ای پدر... ما اهل خود را روزی می دهیم ....

۱»۲) ...

-------------------------------

پ.ن: بخوان... دوباره بخوان ... انا امیر المومنین

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیر المومنین

             الحمد لله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله

-------------------------------------------

پ.ن.: به جز این چی می شه گفت؟

شمع بیارید

عود بسوزید

پرده به یک سو زنید از رخ مهتاب

شاید این از غبار راه رسیده

آن سفری هم نشین گم شده باشد...

         

    «در اين عيد آزادسازي و مقاومت، جايز نيست که امامِ مقاومت و امامِ آزادسازي، يعني امام موسي صدر را، که اميدوارم خداوند او و دو همراهش را سالم به ما باز گرداند، فراموش کنيم. اگر سمير [قنطار امروز به واسطه سي سال اسارتش] به سالار اسيران شهرت يافته است، امام صدر نيز سي سال تمام از زنداني بودنش سپري شده است. مايلم همين‌جا خاطرنشان ساخته و تأکيد کنم، که ما در پي آن نيستيم که با احدي باب دشمني را بگشاييم؛ بلکه تنها خواستار آن هستيم که پرونده‌هاي تلخ و دردآور باز مانده را مختومه کنيم؛ و اين به صلاح امت عربي است.

وقت آن رسيده است که پرونده امام صدر نيز تعيين تکليف و سرانجام آن روشن شود؛ حالا اين سرانجام هرچه مي‌خواهد، باشد. همانطور که پيشتر گفتم، اگر امام در قيد حيات است، ايشان را به ما باز گردانيد؛ ما نيز از شما تشکر مي‌کنيم. اگر نيز امام به شهادت رسيده است، پيکر پاک ايشان را به ما باز گردانيد. به هر حال شهادت ميراث و يادگار اين امام و خاندان اوست. اين درست نيست که مسأله صدر همچنان گرفتار ابهام، پيچيدگي، تجاهل، تأخير و به عقب انداختن‌هاي پيوسته و مستمر باقي بماند. من با همه وقوفي که به حساسيت‌هاي حاکم بر روابط رسمي کشورهاي عربي دارم، بر اين موضع‌گيري اصرار دارم. جايز نيست که هيچ يک از ما، امام و مؤسس مقاومت در لبنان را فراموش کند. من همين‌جا مجددا از کشورهاي عربي و اسلامي دعوت مي‌کنم که به طور جدي و حقيقي با يکديگر تشريک مساعي کنند، تا مسأله امام صدر را پايان دهند و ايشان را به خانواده و عاشقانش در لبنان باز گردانند».